Lakschoentjes in de modder
Donderdag 15 Oktober 2009 om 15:39Ik blijk, al sinds dag 1, een extreem goed gevoel te hebben voor het verkeerde outfit op het verkeerde moment. Mijn eerste werkoutfitje heb ik trouwens samen met jou gekocht. De zaterdag erop heb ik het getest: rokje, mooi shirtje, vestje en lakschoentjes. Complimenten van mijn volleybalteam – ook dit was niet de beste gelegenheid, maar ja ik moest het ergens naar toe testen, toch – en ik tevreden.
Dag één. Spannend. Vooral kennismaken. Bezoek aan een boerderij. We moeten er op de fiets naar toe. Ik heb er nog nooit eerder van gehoord. Het is februari en het ijzelt. Het is nul graden en er is geen verwarming in de boerderij. Na anderhalf uur krijgen we een rondleiding over het erf. Ik vraag me af waarom ik heb gekozen voor panty en lakschoentjes. “Hoe krijg ik mijn voeten nog warm?”. “Blijven lachen Val, blijven lachen, op z’n minst glimlachen!” Waar was die warme trui, dat sportieve gympje, mijn warme jas? Lakschoentjes vastgezogen in de modder en verstijfde tenen.
Om nu te denken dat ik hier wat van geleerd heb, An... Nou nee. Op de dag dat ik wéét dat ik een fort ga bezoeken, trek ik mijn openschoentjes aan met een schattig hakje, want het is toch zulk lekker weer. Jaja. We moeten heuvels op en af. Er staan brandnetels, mul zand en ik strompel, glimlachend – dat wel – achter de groep aan. Want ik laat me niet kennen, maar handig?!
Het zijn wel prachtige schoenen!!
Volgens mij zouden ze ook erg goed staan bij de trui van Anna.
Mijn probleem met kleding is vooral dat ik er gewoon te weinig van heb. Maar zowel mijn overvolle kledingkast, mijn portemonnee als mijn vriend schijnen daar anders over te denken. Onbegrijpelijk.
Groetjes, deze keer vanuit de VS (waar ze een heel ander idee hebben over goed gekleed gaan. Ik heb al heel wat 10-dubbele kantoorkonten in strakke leggings gezien. Brrrr)